Forfaiting na świecie
2009-06-15
Forfaiting obecny jest na międzynarodowym rynku narzędzi finansowych od ponad pól wieku, najdłużej w krajach Europy Zachodniej. Włochy i Niemcy są głównymi krajami korzystającymi z operacji forfaitingu. Wielka Brytania, Skandynawia, Hiszpania i Francja dołączyły do grupy krajów stosujących forfaiting z dużym entuzjazmem, zaś Amerykanie i Kanadyjczycy włączają się w ten system operacji z dużą rezerwą, wynikającą z nieufności do zbytniej prostoty i braku wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Deklaracja krajów Europy Wschodniej, że chcą się rozliczać w okresach kredytowania 5, a nawet 10letnich spowodował powstanie i uruchomienie forfaitingu. Ryzyko finansowe i polityczne w handlu z krajami ze wschodu budzi to poważne obawy niemieckich eksporterów. Podobnego zdania były także niemieckie banki, dla których zaproponowane terminy płatności były zbyt długie, zwłaszcza przy stałym koszcie zysku. W konsekwencji, grupa szwajcarskich finansistów zdecydowała się podjąć ryzyko, przed którym uciekły niemieckie banki, tj. dyskontowanie wierzytelności w postaci weksli i innych papierów dłużnych bez regresu do eksportera, które to zobowiązanie stało się znane jako Forfaiting. Uruchomienie tego typu transakcji zaowocowało rozwojem rynku finansowego w Szwajcarii, zaś Zurich w latach 60-dziesiątych stał się światowym centrum forfaitingu, w znacznym stopniu przyczyniając się do ożywienia niemieckiej gospodarki. Londyn uznawany dotychczas za światowe centrum finansowe po sukcesach stosowania forfaitingu włączył do tego typu operacji również banki londyńskie. W chwili obecnej jako główne centra Forfaitingu uznawane się europejskie metropolie: Londyn, Zurich i Frankfurt